O tym jak odnaleźć ciszę

Czasami mam wrażenie, że moje życie jest nieustanną sinusoidą - wzlotów, upadków, lepszego i gorszego samopoczucia, sukcesów i porażek, zdrowia i choroby, ciszy i chaosu. Może tak powinno być. Czując się przebodźcowana (ludźmi, newsami ze świata, Internetem i hałasem) postanowiłam odszukać ciszę. Opowiem Wam gdzie ją znalazłam. 

Opowieść o samotności

Nie potrafię, tak jak dawniej, zawierać długotrwałych znajomości. Potrzebuję więcej czasu, żeby się z kimś oswoić. Wiem też, że wiele osób potrzebuje czasu, aby oswoić się ze mną. Jednocześnie nie mam problemu z tzw. "small talk", zawieraniu nowych znajomości czy prowadzeniu bujnego życia towarzyskiego. Po prostu w większości przypadków podjęcie większego wysiłku, wydaje się z góry skazane na porażkę. Nie mam już siły ani chęci tego zaczynać. Dlatego, w jakimś sensie, skazuję siebie na samotność. I po głębszym zastanowieniu dochodzę do wniosku, że dobrze mi z tym.